Mustard Oil Business: ଆଞ୍ଚଲ୍ ଓ ପ୍ରୀତିଙ୍କ ସଫଳତା: ସୋରିଷ ତେଲ ବ୍ୟବସାୟରେ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ହେଲେ ୫ ମହିଳା
ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଘରର ଚାରିକାନ୍ଥ, ଗୋରୁଗାଈଙ୍କ ସେବା ଏବଂ ରନ୍ଧାବଢ଼ା ଭିତରେ ହିଁ ସୀମିତ ଥିଲା ସେମାନଙ୍କର ଦୁନିଆ ।
ବାହାରକୁ ବାହାରି କାହା ସହ କଥା ହେବା କିମ୍ବା ରୋଜଗାର କରିବା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର ଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ଆଜି ସେହି ମହିଳାମାନେ ଗାଁରେ ଏକ ସୋରିଷ ତେଲ କାରଖାନା ଚଳାଇ ନିଜ ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ମେରୁଦଣ୍ଡ ସାଜିଛନ୍ତି ।
Advertisment ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ: ଦିଲ୍ଲୀରେ ସିଇସି ବିରୋଧୀ ପ୍ରତିବାଦ: ଇସିଆଇ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ପଦଯାତ୍ରା ଏହା ହେଉଛି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ମଥୁରା ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ହୁସେନି ଗାଁର ଆଞ୍ଚଲ୍, ପ୍ରୀତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ 'ଶ୍ରୀ ଜୀ ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ'ର ୫ ଜଣ ମହିଳାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ଓ ସଫଳତାର କାହାଣୀ ।
ପ୍ରଥମ ସଂଘର୍ଷ ଥିଲା ଘର ଭିତରେ ୨୬ ବର୍ଷୀୟା ଆଞ୍ଚଲ୍ ସ୍ନାତକ ପାସ୍ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଘର କାମ ଏବଂ ଛୁଆଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବାରେ ହିଁ ଦିନ ବିତୁଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ତିନୋଟି ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନିୟମିତ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଯତ୍ନ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ।
୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ବାହାରକୁ ବାହାରି କାମ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ, ଘର ଲୋକଙ୍କ ବିରୋଧର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ଆଞ୍ଚଲ୍ ହାର୍ ନମାନି ସକାଳୁ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ଘର କାମ ସାରି ସୋରିଷ ତେଲ ୟୁନିଟ୍କୁ ଯିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଅନ୍ୟପଟେ, ୩୨ ବର୍ଷୀୟା ପ୍ରୀତି ମଧ୍ୟ ପାଠପଢ଼ିବା ପରେ ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ।
ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଶାଶୂ-ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ ସହ ଯୋଡ଼ିହେଲେ ।
୧୪ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଉଦ୍ୟମ 'ଏସ୍ ଏମ୍ ସେହଗଲ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍'ଏବଂ 'ଏଚ୍ଡିଏଫ୍ସି ବ୍ୟାଙ୍କ ପରିବର୍ତ୍ତନ'ର ସହାୟତାରେ ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ୧୪ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ନିବେଶରେ ଏହି ସୋରିଷ ତେଲ ଉଦ୍ୟୋଗ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଗାଁର ମୁଖିଆ ଏବଂ ବୟସ୍କମାନେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ମହିଳାମାନେ ମେସିନ୍ ଚଳାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହାକୁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଦେବା ଉଚିତ୍ ।
କିନ୍ତୁ ସେହଗଲ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ର ଫିଲ୍ଡ ସ୍ପେଶାଲିଷ୍ଟ ଛାୟା ସିଂହ ଓ ଏହି ମହିଳାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୁଲ୍ ପ୍ରମାଣିତ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇଥିଲେ ।
ଯେଉଁ ମେସିନ୍କୁ ଛୁଇଁବାକୁ ଦିନେ ଭୟ ଲାଗୁଥିଲା, ମାତ୍ର ୧୦ ରୁ ୧୫ ଦିନର କଠିନ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପରେ ଆଞ୍ଚଲ୍ ଏବଂ ପ୍ରୀତି ସେହି ମେସିନ୍କୁ ନିଜେ ଚଳାଇବା ଶିଖିଗଲେ ।
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ: ପୁଲିସ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ; ଫାଣ୍ଡି ଅଧିକାରୀ ନିଲମ୍ବିତ, ବଦଳିଲେ ଆଇଆଇସି ୨୪ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କାର ବ୍ୟବସାୟ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୩ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ୟୁନିଟ୍ର ମୋଟ ବିକ୍ରି ୨୪ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଅତିକ୍ରମ କରିସାରିଛି ।
୨୦୨୬ ମସିହାର ଜାନୁଆରୀରୁ ଅଗଷ୍ଟ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ସେମାନେ ୨,୯୯୫.୫ ଲିଟର ସୋରିଷ ତେଲ ଏବଂ ୩,୮୪୧.୫ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ ପିଡ଼ିଆ ବିକ୍ରି କରି ୬,୫୩,୯୮୦ ଟଙ୍କାର ବ୍ୟବସାୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଜି ସେମାନଙ୍କ ତେଲ କେବଳ ନିଜ ଗାଁରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ମଥୁରା, ଆଲିଗଡ଼, ବୁଲନ୍ଦସହର (ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ), ଗୁରୁଗ୍ରାମ, ଫରିଦାବାଦ (ହରିୟାଣା) ଏବଂ ରାଜସ୍ଥାନର କିଛି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ଯାଉଛି ।
ବଦଳିଗଲା ଜୀବନ ଓ ଚିନ୍ତାଧାରା ନିଜର ରୋଜଗାର ହେବା ପରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି।
ଆଞ୍ଚଲ୍ ମାସକୁ ୫,୦୦୦ ରୁ ୬,୦୦୦ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରି ନିଜ ଭିନ୍ନକ୍ଷମ ପିଲାମାନଙ୍କ ଓଷଧ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ନିଜେ ବହନ କରୁଛନ୍ତି ।
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଆଉ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଭରଶୀଳ ନୁହଁନ୍ତି ।
ପ୍ରୀତି ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କ ସ୍କୁଲ୍ ଫିସ୍ ଦେବା ସହ ଘର ଖର୍ଚ୍ଚରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ଶାଶୂ ଦିନେ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ବାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେ ଆଜି ଏହି ତେଲରେ ହିଁ ଘରେ ରୋଷେଇ କରୁଛନ୍ତି ।
ଏହି ମହିଳାମାନଙ୍କ ସଫଳତା ପ୍ରମାଣିତ କରିଛି ଯେ ସୁଯୋଗ ଏବଂ ସାହସ ମିଳିଲେ ଗ୍ରାମୀଣ ଭାରତର ନାରୀମାନେ ଯେକୌଣସି ଅସମ୍ଭବ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ଭବ କରିପାରିବେ ।
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ: ଶୁଳ୍କମୁକ୍ତ ଚିନି ଆମଦାନି ମହଲତ ୨ ମାସ ବଢ଼ିଲା
ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣ: ଏହି ବିଷୟବସ୍ତୁଟି ସୂଚନାମୂଳକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ sambad-ସମ୍ବାଦ ରୁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଛି। ମୂଳ ଲେଖାଟି ପଢ଼ିବା ପାଇଁ, ଦୟାକରି ଏଠାରେ ଦେଖନ୍ତୁ।
